आसवांची नदी, विचारांच काहूर
बेसावध मनाला, वादळाची चाहूल ...
घोंघावणार्या वार्याचा वाढता जोर
थयथयून नाचणारा पिसाळलेला मोर ...
रेड्याच्या पाठिवर खुणावणारे यमदूत
मानगुटीवर नाचणारं, आठवणींचं भूत ...
रात्रीच्या अंधारात, चुकलेली वाट
तडफडती संध्या, रक्ताळलेली पहाट ...
पथरावलेले डोळे, निसटलेला जीव
थारोळ्यात पहूडलेलं अचेतन पार्थिव ...
शेवटच्या श्वासाची उद्विग्न घुटमळ
उध्वस्त झालेला गाव,
......... अन् शमलेली वावटळ ...
- कोण?
Rape is in the news like never before in India. Since the Nirbhaya case in New Delhi, every news channel has become a kind of Massiha of women and covers news of rape on daily basis.
But what we as a society are missing is to respect the delicate bond of love between a Husband and Wife. In a male dominated society of ours, there are a million cases of Marital Rape on daily basis which go unnoticed and uncovered.
My latest post on the same topic is published on Springtide. Follow the link below to read the same.
And your feedback is appreciated.
Thank you.
मेरे हाथ की कलाई से टपका है जो
गुलाब-पंखुडीयों के रंग सा ।
मेरी रगों में बहता था अब तक
फर्श पर बिखरा है रंगोली की तरहा ।।
हर बूँद मे कहानी है कोई
अनकही अनसुनी अनदेखी ही सही ।
सिमट के रह गयी सुखी बूंदों मे
एक दास्तान जो तेरी-मेरी थी ।।
एक यह बूंद जो रुक गयी है
सोच मे डूबी सी ... तन्हा अकेली ।
"छोड आयी मै मेरे बाबुल की गलियां"
और मेरी हाथ की लकीरों मे जम गयी ।।
और इक कतरा इस लहू की नदी का
मेरी ऊंगली पकडे रुका हुआ है ।
पलटकर न जाने क्या देखता हैं
इंतजार है शायद ..... इंतजार ही होगा ।।
गुमसुम गुमशुदा खामोश कोई
चिंखती चिल्लाती सरफरोश कोई ।
अल्हड अडियलसी गुस्ताख कोई
सारी की सारी ... बेबस बन चुकी हैं ।।
टपक टपक कर हर एक बूँद
खाली कर गई मेरे जिस्म का सागर ।
और बिखर बिखर कुछ इस कदर
फर्श पर तेरी तस्वीर बना गई ।।
- कोण?
I wrote your name in a million letters
On the palms of my hand in million colors
"With pass of time it faded away" you say
Naah!! ... I washed it away with buckets of tears
"you don't need me anymore" you complain
"you're not the same" and "you don't love me"
There's not much to say for you said everything
I set you free ... coz you wanted to be
Wish you could see the sea in my eyes
The boat of love ... to stay afloat it tries
The storm that'll take me, oh can't you see
Guess ... you weren't mine ... Was never to be
Wish we could walk, together ... hand in hand
To the far end of world ... wish you will understand
Where I'll be yours and you'll just be mine
I am waiting for you ... With the death divine
- कोण?
ती ...
तिचं हसणं, तिचं रूसणं
तिचं बोलणं, तिचं चालणं
सगळं कसं सहज ... प्रामाणिक
ती ...
तिचं प्रेम, तिचा राग
तिचा लोभ, तिचा त्राग
सगळं कसं लोभस ... लाडिक
ती ...
तिचा नाजूक बांधा जशी कळी
तिच्या गालावरली खळी
तिच्या ओठांच्या पाकळ्या
तिच्या केसांच्या साखळ्या
सगळं कसं सुंदर ... रेखीव
ती ...
तिच्या चुंबनाचा स्वाद
तिचा यौवनी आस्वाद
तिचा धुंद सुवास
तिच्या मिठीचा सहवास
सगळं कसं नशिलं ... मदमस्त
ती ...
माझ्या स्वप्नांची राणी
माझी प्रेमकहाणी
माझ्या ह्रदयाची चाल
माझ्या श्वासांची ताल
माझं जगण्याचं कारण
ती ...
ती ... फक्त माझी ....!!!!
- कोण?
प्रेमाच्या दुराव्यात मनाचा दोलक 'हो' आणि 'नाही' च्या extremes मधे झुलत रहातो.... अशाच दोलकाची एक मनःस्थिति मांडण्याचा एक प्रयास
_______________________________________
आठवणींच्या रातींची ही
दर्द कहाणी सांगू कुणा,
गर्द प्रितिची एकच संध्या
सोडुनी गेली मर्म खुणा.
कधी बरसते तलम धार ती
कधी अश्रु भडिमार असे,
क्षणात भुरभुर चंचल वारा
कधी मनात वादळ स्वैर वसे.
मधेच अवखळ बिजली सम मन
सैरवैर हे तुझ्याकडे,
पुसून पाटी कोरी नव्याने
पुन्हा गिरविते जुने धडे.
नकोत नाती नको ही प्रिती
नकोत आशा जगण्याच्या,
परि मिठीत शिरण्या परत फिरावे
दारावरूनी मरणाच्या.
कधी दुरावा कधी अबोला
तरी संगती तूच हवी,
रातसरीची वाट पहातो
येईल प्रातः पुन्हा नवी....
... येईल प्रातः पुन्हा नवी.......
.......येईल प्रातः पुन्हा नवी..........
- कोण?
प्रेमाची परिसीमा पार करणारे प्रियकर अन प्रेयसीच्या एकांताची कहाणी सांगणारी एक छोटी कविता ...
______________________________________
रात्रीच्या गर्भात
चांदण्याच्या चादरीत
गवताच्या मखमलीवर
पहूडलेले .... फक्त मी आणि तू
रातकिड्यांची करकर
पानांची सळसळ
झर्याची खळखळ
शांत ... फक्त मी आणि तू
श्वासांची तगमग
ह्रदयाची धगधग
पापण्यांची लगबग
आतूर ... फक्त मी आणि तू
देहांचे वळण
मिठीची आवळण
स्पर्शांचे जळण
तप्त ... फक्त मी आणि तू
...
.....
.......
प्रेमाचे कडेलोट
वितळलेले ओठ
श्वासांचे विस्फोट
थंड ... फक्त मी आणि तू
अथांग आकाश
मंदावलेले श्वास
सुखावलेला त्रास
तृप्त ... फक्त ... फक्त मी आणि तू ....
- कोण?
